Na de wiskundecursus waren de studiegenoten die ik daar had leren kennen de enige die ik herkende wanneer ik op de faculteit was. Ik weet nog goed hoe immens vol ik de collegezaal vond toen ik de eerste cursussen van de studie Psychologie volgde. Ik had moeite tussen al de rijen gezichten een bekende te zien. Op zich maakt dat niet zoveel uit want tijdens de colleges is er niet veel gelegenheid om iemand beter te leren kennen. Daar waren de (rook)pauzes en verplichte werkgroepen meer geschikt voor. Met meer dan vijfhonderd studenten in een studiejaar kom je dan zeker in het begin veel nieuwe gezichten tegen. Het heeft dan ook even geduurd voordat ik in de wandelgangen wat meer gezichten begon te herkennen van medestudenten. Het groepje waarmee ik Tutoraat had was heel klein, en van die mensen zie ik nog maar één meisje geregeld bij het een of ander. Van de werkgroepen in het tweede jaar ben ik met een aantal vriend op Facebook geworden. De laatste grote werkgroep van dat jaar leverde een flinke toename van Facebook vrienden op. Dat was een cursus waarin we elkaar echt wat beter leerde kennen op een meer persoonlijk vlak. Het ligt dan nog meer voor de hand om contact te houden via Facebook. Toch zie ik de meeste van mijn Facebookvrienden zelden in een persoonlijker setting dan daar online. Nu in het derde jaar met weer nieuwe werkgroepen zitten er meer mensen bij die ik al van eerdere groepen ken. Het geeft wel een leuke draai aan die bijeenkomsten. Vandaag, voor mijn werkgroep begon, kwam een goede bekende van die eerdere grote werkgroep naar mij toe. We kletsten een beetje bij en door mijn opmerking dat ik vandaag op de fiets was gekomen zei zij, ja dat heb ik op Facebook gezien. Daarna ging het gesprek verder over Facebook. Wat een gek medium is dat eigenlijk. Zoals zij zei zit je dagelijks de updates van je vrienden te lezen en hun foto’s te kijken en leidt het enorm af van wat je eigenlijk zou moeten doen, zoals studeren. Ik vind het wel handig om dingetjes te delen met mensen die ik lief of leuk vind, zoals mijn kinderen, maar vergeet ook vaak dat heel veel anderen er ongemerkt van mee “genieten”. Wat voor sommigen leuk is om te lezen leidt bij anderen misschien tot irritatie. Het is alsof je met zo’n leuke magneet berichtjes voor je huisgenoten op je ijskast plakt maar er ongemerkt honderd vrienden langs die ijskast lopen. Sommige van die vrienden zien dingen van je die je in het “gewone” leven nooit aan ze zou hebben laten zien. Er zijn zelfs vrienden van over de hele wereld in mijn lijst die ik nog nooit heb ontmoet omdat ik ze via een spel heb leren kennen. Aan de andere kant is het wel door Facebook dat ik afgelopen zomer een enorm gave vakantie in Amerika heb gehad samen met een leuke Amerikaan. Zonder Facebook had ik hem nooit leren kennen. Via ondermeer Facebook is het ook vrij makkelijk om contact met hem te houden en met de nieuwe mensen die ik daar via hem heb leren kennen. Waar zouden we zijn zonder Facebook? We kunnen onze vrienden laten weten waar we uithangen, video’s en foto’s delen, spelletjes met ze spelen, berichtjes sturen en chatten. Het maakt niet uit of iemand verhuist, via Facebook kunnen we ze altijd weer opsporen. Ik ben nu sinds kort in het bezit van een smartphone en het is best handig om overal internet tot je beschikking te hebben. Tot nu toe kan ik mij nog bedwingen om automatisch via Facebook te laten weten waar ik “ingecheckt” heb en de automatische synchronisatie die ook ’s nachts met een geluidje liet weten dat er een reactie was heb ik snel weer uitgezet. Ik ben er sowieso wel achter dat je beter iets kunt “liken” dan een reactie geven want soms werd ik knetter van al de berichtjes over reacties van anderen. Hoewel, Facebook heeft dat nu opgelost door niet meer zoveel mail te sturen. Google+ heeft kortgeleden het idee van Facebook overgenomen. Net voordat Facebook gelegenheid ging bieden om selectiever te delen wat je kwijt wil had Google+ al het idee van “kringen” geïntroduceerd. Om, zoals zij dat vertelden, berichtjes voor je vrienden gescheiden te houden van wat je moeder mag zien. Het lijkt er op dat deze twee media een ware competitie zijn aangegaan. Bij Google+ kun je chatten, echt praten zoals in een telefoongesprek en met meerdere mensen tegelijk filmpjes op Youtube bekijken. Facebook kondigde recent aan binnenkort met iets nieuws te komen dat ze Timeline noemen, je hele levensloop in film en foto’s online. Deze twee grote broers houden ons voorlopig lekker zoet en laten ook goed zien dat we dan eens veel met de een en dan eens veel met een ander omgaan. Een chart voor onze wisselende contacten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten