Soggen

Help! Ik ben verslaafd aan een internetspelletje. Mafia Wars op Facebook. Ik begon aan Facebook omdat ik het een intelligenter alternatief vond voor Hyves. O, o, wat een vergissing. Eerst dacht ik nog dat de toegevoegde waarde van Facebook bestond uit het internationale karakter EN de mogelijkheid om online schaak te spelen met mijn studiegenootjes. Ik begon met het zoeken van bekenden die ook op Facebook staan en het aantal klom langzaam op naar een bescheiden tiental. Inclusief mijn vier kinderen! Toen werd ik door een vriend ingewijd in het spel poker en vond het leuk dat ik dat af en toe online kon spelen om er mee te oefenen, gewoon gratis, met nepgeld. Niet lang daarna leerde ik via iemand anders het spel Mafia Wars kennen. Het zelfde principe als het spel Farmville dat ik al door twee van mijn kinderen had leren kennen. De andere twee kinderen bleven er wijselijk van af. Ik begreep er toen weinig van waarom ze zo nodig steeds aan de computer moesten om pompoenen en dergelijke te oogsten. Nou, ik weet het nu. Mafia Wars, zucht.

Het komt erop neer dat je zoveel mogelijk levels doorloopt en dat gaat het snelste als je andere mensen rekruteert. Mijn bestaande voorraad vrienden bood niet veel liefhebbers. Maar er was een forum hoorde ik, daar kon je “vrienden” vinden. Nu begreep ik meteen waarom ik direct nadat ik met het spel begonnen was twee vriendschapsverzoeken van volslagen vreemdelingen had gekregen en na ze een paar weken te hebben laten wachten, voegde ik ze scrupuleus toe. Dat kon ik nog wel enigszins goedpraten, vond ik. Ook mijn zoon werd enthousiast voor het spel en natuurlijk gingen we bij elkaars Mafia familie om zo elkaar te helpen. De vriend die mij enthousiast gemaakt had voorzag mij dagelijks van een “energy pack” waardoor ik net wat meer rondjes kon spelen dan met de standaard voorraad. Nu ik het zo zie lijkt het wel een beetje op drugs dealen. Eerst gratis verstrekken en dan … ben je verslaafd!

Op dit moment is het zo dat ik alle vriendschapssuggesties klakkeloos aanvaard, want ik wil het aantal mafialeden in mijn spel laten groeien. Mijn profielpagina wordt overspoeld door berichtjes van bonussen en andere lokkertjes om het spel steeds weer te spelen. Gisteravond vroeg ik mij hardop af wat ik nu eigenlijk zo leuk vind aan dit spel. Het leid mij enorm af van de dingen die ik moet doen, studeren en andere dingen. Mijn zoon was er. Zoals gebruikelijk had hij zijn laptop mee gebracht. Even gingen we samen met laptops naast elkaar vergelijken waar we elkaar in het spel het meest mee konden helpen. Want er was een speciale Valentijnsactie! Ik stuurde hem wat “giften” en hij stuurde mij er wat. Toen begon ik een War tegen hem, dat had hij vorige week ook tegen mij gedaan. Eerst vond ik dat hele oorlogsgedoe een zwaar minpuntje van dat spel maar sinds ik had gehoord dat dit gebruikelijk en “leuk” is om tegen je eigen vrienden te “vechten” deed ik er dus aan mee. Het droeg immers allemaal bij aan mijn voortgang in het spel. In ieder geval was mijn oorlog tegen mijn zoon nog geen kwartier bezig of hij zei doodleuk dat hij de toepassing van zijn Facebook ging verwijderen! Hij besefte dat het hem steeds tot zinloos klikken op zijn laptop aanzette en hij had er genoeg van. (…) Ik voelde mij werkelijk in tweestrijd staan toen, ik had net allemaal nieuwe vriendschapsverzoeken uitgezet en hij deed wat ik diep van binnen eigenlijk ook wilde doen, ermee kappen omdat er eigenlijk geen fluit aan is. Toch heb ik het nog niet gedaan, ik ben nog steeds geregeld aan het klikken daar en besef dat ik morgen vrijwel onvoorbereid mijn colleges ga volgen. Studie ontwijkend gedrag. Soggen dus.